تلفظ بین المللی : /ʃˈɑːh bˈɑnk/ تلفظ : [S'A:h b'Ank]
لغت نامه دهخدا
شاهبانک. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) گیاهی است دوایی و آن را به تازی بنفسج الکلاب خوانند و معرب آن شاه بابج است. ( برهان قاطع ). آن را تس سک نیز گویند و بتازی بنفسج الکلاب خوانند و معرب آن شاهبانج است. ( از فرهنگ جهانگیری ) ( از آنندراج ). شابانک نیز گویند . آن برنوف است. گویند که آن نوعی است از قیصوم. آن را شاهفانج نیز نامند. رازی در الحاوی گوید: آن جمسفرم بری است. و در بعضی از کتابها خواندم که آن ...
