شافعی، محمد بن ادریس (غزه ۱۵۰ ـ مصر ۲۰۴ق)(معروف به: امام شافعی) مؤسس مکتب فقهی شافعیّه. در مکه نزد اسماعیل بن قسطنطین و سفیان بن عینیه، در یمن نزد مطرف بن مازن و عمرو بن ابی سلمه، در عراق نزد وکیع بن جراح و در مدینه حدود دَه سال نزد مالک بن انس درس خواند. در فقاهت به کتاب، سنت، اجماع و قیاس رجوع می کرد و به خلاف ابوحنیفه به استحسان بی اعتنا بود. ادبیات، شعر، نجوم و طب را نیز نیک می دانست. در بغداد...
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] ابوعبدالله محمد بن ادریس شافعی، پیشرو مذهب شافعیه، در سال 150ق در غزّه، از شهرهای فلسطین، چشم به جهان گشود و در سال 204ق در فسطاط، از شهرهای مصر، چشم از جهان فرو بست.مناقب بسیاری در متون کلاسیک برای شافعی ذکر شده است، امّا بیم این می رود که تذکره نویسان در مناقب ایشان، همانند بسیاری دیگر به افسانه سازی و شخصیت پردازی، گرویده باشند تبیین دقیق و موشکافانۀ وقایع زندگی شافعی اندکی نیز دشوار...
