معانی کلمه : شاعی
لغت نامه دهخدا
شاعی . (ع ص ) بعید. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || حصه ٔ مشترک . (منتهی الارب ). الشائع من الانصباء. (اقرب الموارد).
فرهنگ عمید
۱. شیعی، شیعه: زآب خرد گر خبرستی تو را / میل تو زی مذهب شاعی ستی (ناصرخسرو: ۲۴۹ ).
۲. تابع.
۲. تابع.
فرهنگ معین
(اِفا. ) ۱ - پیرو، طرفدار. ۲ - شیعه ، شیعی .
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - تابع پیرو طرفدار : شاعیان بنی امیه . ۲ - شیعی شیعه : ز آب خرد گر خبرستی ترا میل تو زی مذهب شاعیستی . ( ناصر خسرو ۴۸۷ )
بعید یا حصه مشترک
بعید یا حصه مشترک
فرهنگ اسم ها
اسم: شاعی (پسر) (عربی)
معنی: شیعی
معنی: شیعی