معانی کلمه : شاعر
لغت نامه دهخدا
شاعر. [ ع ِ ] (ع اِ) نام هر یک از دو رگ که در دو ورک شاخ شاخ شوندو مجموع آن دو را شاعران گویند. (یادداشت مؤلف ).
شاعر. [ ع ِ ](اِخ ) (الخوری ) بطرس الماورنی اللبنانی . او راست : «فاکهة الالباب فی تاریخ الاحقاب ». (معجم المطبوعات ).
فرهنگ عمید
۱. داننده و دریابنده.
۲. [جمع: شُعَرا] شعر گوینده، چکامه سرا.
۲. [جمع: شُعَرا] شعر گوینده، چکامه سرا.
فرهنگ معین
(عِ ) [ ع . ] (اِفا. ) ۱ - داننده . ۲ - کسی که شعر می گوید، دارای شعور.
فرهنگ فارسی
داننده ودریابنده، شعرگوینده، چکامه سرا، شعرا
۱ - داننده دریابنده دارای شعور . ۲ - شعر گوینده چامه سرا چکامه سرا جمع : شعرا (ئ ) . یا شاعر بودن . ۱ - آگاه بودن اشعار به مطلبی داشتن . ۲ - گوینده اشعار بودن .
بطرس الماورنی اللبنانی اوراست : [ فاکهه الالباب فی تاریخ الاحقاب ] .
۱ - داننده دریابنده دارای شعور . ۲ - شعر گوینده چامه سرا چکامه سرا جمع : شعرا (ئ ) . یا شاعر بودن . ۱ - آگاه بودن اشعار به مطلبی داشتن . ۲ - گوینده اشعار بودن .
بطرس الماورنی اللبنانی اوراست : [ فاکهه الالباب فی تاریخ الاحقاب ] .
دانشنامه عمومی
نقل قول
شاعر یا چامه سرا، به کسی گفته می شود که قدرت سرودن اشعار و به نظم کشیدن مطالب را بر مبنای فنون ادبی داشته باشد.
•
•
wikiquote: شاعر
مترادف و متضاد
آگاه، داننده، شعورمند
تصنیفسرا، چامهسرا، چکامهسرا، شعرگو، ناظم
۱. تصنیفسرا، چامهسرا، چکامهسرا، شعرگو، ناظم
۲. آگاه، داننده، شعورمند
دانشنامه اسلامی
فرهنگ فارسی ساره
چامه گو، چامه سرا، سراینده
واژه نامه بختیاریکا
بیت بند