شارع . [ رِ ] (اِخ ) کوهی است از کوههای دهناء. ذوالرمة و متمم بن نویره (در مرثیه ٔبرادرش مالک ) از آن یاد کرده اند. (معجم البلدان ).
۱. [جمع: شَوارِع] راه بزرگ؛ شاهراه؛ راه راست؛ خیابان.
۲. (صفت) صاحب شرع؛ راهنما.
〈 شارع عام: راه و کوچهای که همهکس از آن عبور کنند.
〈 شارع مقدس: پیغمبر اسلام.
(رِ) [ ع . ] (اِفا.) آورندة دین .
( ~ .) [ ع . ] (اِ.) راه ، خیابان .
خیابان، شاهراه، گذرگاه، معبر