معانی کلمه : شادراز

شادراز. [ دِ ] ( اِ مرکب ) در تداول عامه به مزاح بجای شاگرد بکار برند وبشاگردانی که سال بیشتر و قد درازتر دارند گویند. ( از یادداشت مؤلف ).

در تداول عامه بمزاح بجای شاگرد بکار برند و آنرا بشاگردانی که سال بیشتر و قد درازتر دارند گویند .