تلفظ بین المللی : /sˌoijˈuti dʒalˈɑloddˌin/ تلفظ : [s,oij'uti dZal'Alodd,in]
دانشنامه آزاد فارسی
سُیوطی، جلال الدین (قاهره ۸۴۹ـ۹۱۱ق)قرآن شناس، ادیب، مورّخ، مفسّر بزرگ اسلامی؛ که مورّخان او را به عنوان «امام» و «حافظ» (قرآن را در ۸سالگی از حفظ بود) یاد می کنند. پس از مرگ پدرش، تحت حمایت جمعی، ازجمله کمال بن همام، رشد کرد و به تحصیل علوم پرداخت و در ۱۷سالگی اجازۀ تدریس یافت. خود می گوید در هفت علمِ تفسیر، حدیث، فقه، نحو، معانی، بدیع، بیان تبحّر داشته است و در فقه شافعی مجتهد بود. شمار آثارش، از...
