سِیفِ فَرغانی، محمّد ( ـ آق سرای ۷۰۵ـ۷۴۹ق)عارف و شاعر ایرانی. در جوانی از زادگاهش فرغانه به تبریز و سپس به آسیای صغیر کوچید و در یکی از خانقاه های آق سرای سکونت گزید. با سعدی نوشت وخواند داشت و در اشعارش او را ستوده است. سیف کسی را مدح نگفته، اما از نخستین شاعرانی است که در سوگ شهدای کربلا مرثیه گفته است. شیوۀ سخن سیف متأثر از سبک شاعران بزرگ خراسان در قرن ۶ق است. اشعارش ساده و روان است. بیشتر اشع...
