تلفظ بین المللی : /sejfˈoddin sˈuːri/ تلفظ : [sejf'oddin s'u:Ri]
دانشنامه آزاد فارسی
سِیف الدّین سوری ( ـ ۵۴۴ق)(یا: سلطان سوری) پادشاه (حک: ۵۴۳ـ۵۴۴ق) آل شَنْسَب. پسر عِزُالدّین حسین غوری بود و با کمک برادرانش در وحدت و انسجام بخشیدن به امور داخلی، زمینه را برای توسعۀ قلمرو غوریان فراهم کرد. با مرگ برادر ناتنی اش، قطب الدین محمد، در غَزنین بهرام شاه غزنوی، برای حمله به این شهر بهانه یافت و با شکست بهرام شاه غزنوی در ۵۴۳ق بر پایتخت غزنویان دست یافت، اما بر اثر بی احتیاطی و یا از ترس...
