سپیده دمان. [ س َ / س ِ دَ / دِ دَ ] ( اِ مرکب ، ق مرکب ) به وقت سپیده دم. به وقت سپیده صبح : دژآگهی که به بیشه درون سپیده دمان ز بیم شنّه او شیر بفکند چنگال.منجیک ( از لغت فرس ص 472 ).بمژده ز رستم هم اندر زمان هیونی بیامد سپیده دمان.فردوسی.چنین تا سپیده دمان بر دمیدشب تیره گون دامن اندرکشید.فردوسی.کنون سپیده دمان فاخته ز شاخ چنارچو عاشقان غمین برکشد خروش و فغان.فرخی.چنین هر شب از دور پیدا شودسپید...
فرهنگ عمید
به وقت سپیدۀ صبح، به وقت سپیده دم، سحرگاهان.
فرهنگ معین
( ~. دَ ) (ق مر. ) سحرگاه .
دانشنامه آزاد فارسی
سِپیده دمان (Morgenrote)(عنوان فرعی: اندیشه هایی درباب اخلاق در مقام پیش داوری) کتابی در نقد فلسفۀ اخلاق، تألیف فریدریش نیچه، به زبان آلمانی، منتشرشده در ۱۸۸۱. کتاب در یک پیش گفتار و پنج کتاب و ۵۷۵ پاره گفتار تدوین شده است. سپیده دمان نخستین کتاب از سلسله کتاب های نیچه در نقد اخلاق است. به باور نیچه حتی اعمالی با نتیجۀ آرمانی اخلاقی، فاقد بنیانی واقعی اند. بدین سان، نقد نیچه بر اخلاق بر نوعی عینیت...