تلفظ بین المللی : /sepidmˈohreː/ تلفظ : [sepidm'ohRe:]
لغت نامه دهخدا
سپیدمهره. [ س َ / س ِ م ُ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) از ذوات النفخ. نوعی بوق. شیپور. خرنای [ کرنای ]، هنگام رزم زنندش : نفخوا فی الحلزون الملتوی الذی یسمونه شنگ و بالفارسیه سپیدمهره است که آن را چون بوق بزنند و آن را سنبک خوانند. ( حدود العالم ص 65 ).بدان مقام رسانش که رای بر در اوسپیدمهره زند بر نوای رویین نای.فرخی.و از آداب و عادات ملوک آن است که بار دادن و برنشستن را وقتی معین کرده و با اعلام لشکر و...
فرهنگ عمید
سفیدمهره#NAME?
= سفیدمهره
فرهنگ معین
( ~ . مُ رِ ) (اِمر. ) نوعی از بوق و شیپور.
فرهنگ فارسی
ذوات النفخ نوعی بوق شیپور
دانشنامه عمومی
سپیدمُهره نامی عمومی برای گروهی از حلزون های دریایی است که نرم تنان شکم پایی از خانواده سپیدمهرگان هستند. نام سپیدمهره معمولاً بیشتر برای اشاره به صدف این حلزون ها به کار می رود. سپیدمهره ها معمولاً در مناطق صخره ای دریاها یافت می شوند.از صدف سپیدمهره ها برای تزئین استفاده می شود و در قدیم در برخی مناطق به عنوان پول رایج هم کاربرد داشته است.ابوریحان بیرونی در کتاب صیدنه آورده است که این حلزون های ...
