معانی کلمه : سور

سور. (اِخ ) بعضی از افغانان که به این لقب مشهورند. (برهان ).قومی از افغانان به این اسم مشهورند. (جهانگیری ).

سور. [ س َ ] (ع مص ) اثر کردن شراب . (دهار) (از منتهی الارب ). || بدیوار برشدن . (المصادر زوزنی ) (دهار). بر دیوار برآمدن . (منتهی الارب ). || حمله آوردن شیر بسوی مردم . (دهار) (المصادر زوزنی ) .

سوره#NAME?

بارۀ شهر؛ دیوار دور شهر.

درختی پیوسته سبز، از ردۀ مخروطیان، دارای برگ‌های فلسی و میوۀ کوچک سرخ‌رنگ که چوب آن نیز سرخ‌رنگ است و در مبل‌سازی به کار می‌رود.

(سُ وَ) [ ع . ] (اِ.) جِ سوره .

[ په . ] (اِ.) 1 - جشن ، ضیافت . 2 - عروسی .

[ ع . ] (اِ.) دیوار گرداگرد شهر. ج . اسوار و سیران .

(سُ) [ ع . سؤر ] (اِ.) پس ماندة طعام و شراب . (?(سور (ص .) = سول : اسب و استر و خری که خط سیاهی از کاکل تا دمش کشیده باشد.

۱سرو ۲سبز

صبر شکیبایی

جشن و میهمانی – سور

مقاوم – محکم – استوار

۱کسی که موی سر،ابروان و مژگانش مایل به سفید باشد ۲بور متمایل ...

شور

(تلفظ: sur) (در گیاهی) درختی همیشه سبز از خانواده‌ی سرو با برگ‌های سوزنی ، پوست قرمز و تنه‌ی خمره‌ای شکل ؛ (اسم مصدر) خوشی و شادمانی ، سُرور. ]این واژه با کلمه‌ی سُوَر جمع سوره (سوره‌های قرآن) هم نویسه است[.

شور

جدی، سخت‌گیر

بزم، جشن، عروسی، عیش ≠ اپراتورهای منطقی (همه، بعضی و )

۱. بزم، جشن، عروسی، عیش ≠ عزا، ماتم
۲. میهمانی، ولیمه
۳. ختنهسوران
۴. عروسی
۵. بارو، باره، حصار
۶. اسب سرخرنگ
۷. سول
۸. پاسور
۹. بردنورق
۱۰. اپراتورهای منطقی (همه، بعضی و )