معانی کلمه : سنده
لغت نامه دهخدا
سنده . [ س َ دَ ] (اِ) سندان آهنگران . (برهان ).
فرهنگ معین
(س دَ یا سِ دِ) (اِ.) مدفوع آدم ، گُه .
(سَ دَ یا دِ) (اِ.) سندان آهنگران و مسگران .
(سَ دَ یا دِ ) (اِ. ) سندان آهنگران و مسگران .
(س دَ یا سِ دِ ) (اِ. ) مدفوع آدم ، گُه .
(س دَ یا سِ دِ ) (اِ. ) مدفوع آدم ، گُه .
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - فضله غایط آدمی . ۲ - در مقام توهین به کسی گویند .
گویش مازنی
مدفوع سفت و خشک انسان
/sende/ مدفوع سفت و خشک انسان
مترادف و متضاد
≠ پیشاب، شاش، ادرار
turd (اسم)
پشکل، گه، سنده
