تلفظ بین المللی : /sˈalmɑn sˈɑni/ تلفظ : [s'almAn s'Ani]
لغت نامه دهخدا
سلمان ثانی. [ س َ ن ِ ثا ] ( اِخ ) لقب وی مولانا عارفی است. شخصی در غایت فضل و کمال فصاحت و بلاغت بود و شعر روان او صافی و روانتر از آب زلال ، و بسیار خوش محاوره و مجادله و مردم او را سلمان ثانی میگفته اند. زیرا که چون بدرد چشم گرفتار بوده ، و جواب قصیده ای که سلمان در زمان درد چشم گفته ، گفته است و مطلع آن این است :دردا که درد کرد سواد نظر خراب و ایام کرد چشمه چشم مرا سراب.و این بیت مولانا عارفی ...
فرهنگ فارسی
لقب وی مولانا عارفی است . شخصی در غایت فضل و کمال فصاحت و بلاغت بود و شعر روان اوصافی و روانتر از آب زلال و بسیار خوش محاوره و مجادله و مردم او را سلمان ثانی میگفته اند .
