سلمانی . [ س َ ] (اِخ ) دهی است سه فرسخ و نیم جنوبی رامهرمز. (فارسنامه ٔ ناصری ).
سلمانی . [ س َ ] (اِخ ) چهار فرسخ میانه ٔ جنوب و مغرب فلاحی . (فارسنامه ٔ ناصری ).
سلمانی . [ س َ ] (ص نسبی ،اِ) منسوب به سلمان است . (فرهنگ فارسی معین ). || نام نوعی از شمشیر است . (نوروزنامه ) (فرهنگ فارسی معین ). || کسی که موی سر م...
فرهنگ عمید
۱. کسی که موی سر و ریش مردم را می تراشد، آرایشگر مرد. ۲. [عامیانه، مجاز] مکان اصلاح موی صورت و سر، آرایشگاه.
فرهنگ معین
(سَ ) (ص نسب . ) آرایش گر.
دانشنامه آزاد فارسی
سَلمانی(یا: پیرایشگری؛ امروزه در تداول عامه: آرایشگری) از مشاغل سنتی، عمل پیراستن موی سر و صورت. سلمانی های قدیم جز در پیراستن موی سر و صورت مشتریان، در فنون دیگری چون جراحی، زخم بندی، دندان کشی، فصد (رگ زنی)، حجامت و ختنه نیز به قدر کفایت آگاهی داشتند و به یک معنی، کسی که به کار سلمانی اشتغال داشت، در عمل طبیب محلات و دهات نیز به شمار می رفت. تا اوایل دهۀ ۱۳۶۰ ش، سلمانی های سیار، عموماً در میادین...
فرهنگ فارسی
آرایشگرمرد، کسی که مووریش مردان رابتراشد ( صفت ) ۱ - منسوب به سلمیه . ۲ - نوعی شمشیر . چهار فرسخ میان. جنوب و مغرب فلاحی .
دانشنامه عمومی
آرایشگر یا سلمانی کسی است که به اصلاح موی سر و زیبایی سر و صورت مردم می پردازد. از دهۀ ۱۳۲۰ شمسی به آن آرایشگر نیز می گویند. محل کار این افراد، دکان سلمانی یا به صورت تلخیص، سلمانی (و نیز "آرایشگاه") نامیده می شود.در گذشته امر تراشیدن و اصلاح ریش و سبیل مردان نیز برعهدۀ آنان بود که امروزه با رونق تیغ های ریش تراش و ریش تراش برقی، این کار کمتر به آنان سپرده می شود. آرایشگری در ایران به عنوان «هنر د...
