معانی کلمه : سر براه

تلفظ بین المللی : /sˈar berˈɑh/ تلفظ :‌ [s'aR beR'Ah]

لغت نامه دهخدا

سربراه. [ س َ ب ِ ] ( ص مرکب ) کنایه از سرانجام دهنده کار. ( آنندراج ). مطیع و فرمانبردار. حرف شنو. || شخصی سربراه ؛ که هیچیک اعمال زشت را ندارد. ( یادداشت مؤلف ): آدمی سربراه. پسری سربراه.

فرهنگ فارسی

( صفت ) ۱ - مطیع فرمانبردار . ۲ - جدی وظیفه شناس .

مترادف و متضاد

polite (صفت)خلیق، معقول، خوشخو، خوش رفتار، سر براه، با ادب، مودب، خوش معاشرت، مهذب، با نزاکت، مبادی ادابdocile (صفت)رام، رام شدنی، سر براه، مطیع، سربزیر، تعلیم بردارobedient (صفت)رام، رام شدنی، سر براه، خاضع، فرمانبردار، مطیع، سربزیر، خاشع، حرف شنوarranged (صفت)مرتب، منظم، سر براهtractable (صفت)سر براه، نرم، سربزیر، رام کردنی، سست مهار، رام شو...

معانی کلمه : سر براه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات