[ویکی فقه] سبییت (امارات). ایجاد مصلحتِ ناشی از پیروی از اماره معتبر را سببیت (امارات) گویند.سببیت، مقابل طریقیت بوده و به این معنا است که پیروی از اماره معتبر سبب ایجاد مصلحت در صورت مخالفت آن با واقع می گردد، چه ایجاد مصلحت در مؤدای اماره سببیت محض باشد و چه در سلوک اماره (سببیت سلوکی)؛ و این مصلحت ایجاد شده یا مساوی و یا بیشتر از مصلحت موجود در حکم واقعی فوت شده است؛ بنابراین، در صورت مخالفت ...