سبت . [ س َ ] (اِخ ) جایگاهی است بین طبریه و رمله نزدیکی عقبه و طبریه . (معجم البلدان ).
سبت . [ س ُ / س َ ] (ع اِ) گیاهیست که بگیاه خطمی ماند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
گیاهی شبیه خطمی؛ نوعی خطمی.
شنبه؛ روز شنبه.
〈 اصحاب السبت: [قدیمی] اصحاب سبت؛ یهود.
(سُ بَّ) [ ع . سبة ] (اِ.) ننگ و عار.
(سَ) [ ع . ] (اِ.) شنبه ، نخستین روز هفته .
شنبه، آخرین روز هفته (قومیهود)