معانی کلمه : ساج

ساج .[ جِن ْ ] (ع ص ) ساکن و آرمیده . رجوع به ساجی شود.

ساج . (اِخ ) شهری است مشهور که در میان کابل و غزنین واقع شده و در آنجا معروف است . (معجم البلدان ) (مراصد الاطلاع ).

مرغ کنجد‌خوار؛ کنجد‌خوارک؛ کنجدخواره.

تکۀ چدن یا آهن نازک و پهن که روی آتش می‌گذارند و بالای آن نان می‌پزند؛ تابه.

(اِ.) مرغ کنجدخوار.

[ ع . ] (اِ.) چادر سبز یا سیاه .

(اِ.) معرب ساک . 1 - درختی است بلند با چوبی سیاه رنگ . 2 - سنگی که با آن شمشیر را صیقل دهند. 3 - تابة نان پزی .

معنی کلمۀ ساج در زبان کردی با لهجۀ بیشتر قبایل استان ایلام: تابه ای از جنس آهن به شکل صفحه ای گنبدی شکل با انحنای اندک به شعاع تقریبی سی سانتی متر که بیشتر در عشایر و همچنین در شهر، برای پخت نان معروف ساجی استفاده می شود. از این تابه برای پخت نوعی پنکک یا نان موسوم به "چزنک" یا "شلکینه"، و تف دادن برخی دانه ها مانند کنجد، گندم و ... نیز استفاده می شود.

خط ریش

نوعی نان

درخت ساک

تابه، تاوه

بالاپوش، طیلسان

مرغ کنجدخوار، کنجدخوراک

۱. تابه، تاوه
۲. بالاپوش، طیلسان
۳. درخت ساک
۴. مرغ کنجدخوار، کنجدخوراک