تلفظ بین المللی : /zˈib onnˈesɑ/ تلفظ : [z'ib onn'esA]
لغت نامه دهخدا
زیب النسا. [ بُن ْ ن ِ ] ( اِخ ) ( 1048 - 1113 هَ. ق. ). دختر بزرگ محیی الدین اورنگ زیب. وی زنی ادیب و دانش دوست و هنرپرور بود. در شعر و انشاء قدرت تمام داشت و «زیب المنشآت » از تألیفات اوست. خطهای نستعلیق وشکسته را نیک می نوشت. کتب بسیاری به نام او تألیف کرده اند. وی گاه شعر می سرود و در بدیهه چیره دست بود.و چون اورنگ زیب به شعر توجه نداشت اکثر شعرای پایتخت ملازم بیگم بودند و نوازشها یافتند و ق...
دانشنامه عمومی
زیب النسا یا زینب النساءبیگم، (۱۵ فوریه ۱۶۳۸–۲۶ مارس ۱۷۰۲) متخلص به «مخفی»، بزرگترین دختر اورنگ زیب از ملکه دلرس بانو بیگم بود. او یکی از خوشنویسان هند و از شاعران سبک هندی در ادبیات فارسی و تصوف است. تبار او از جانب مادر به شاه اسماعیل صفوی می رسید.او در سال ۱۵۵۷ مادرش را از دست داد و سرپرست دو برادر کوچکش محمد اعظم و محمد اکبر شد. زمانی که پدرش به سلطنت رسید او ۲۱ ساله بود و به مشاور پدرش تبدیل ...
