زکی . [ زَ کی ] (اِخ ) رجوع به زکی همدانی در همین لغت نامه شود.
زکی . [ ] (اِخ ) نام شهری ازبلاد عمان . ابن بطوطه . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
زکی . [ زَ کا ] (ع اِ) جفت از هر عدد. مقابل طاق .(از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به زکا شود.
(زَ) [ ع . ] (ص .) 1 - پاک ، پاکیزه . 2 - پارسا. ج . ازکیاء.
(زِ کّ) (شب جم .) (عا.) هنگام اعتراض همراه با انکار و تعجب به کار می رود، دِکی .
پارسا، مهذب
پاک، پاکیزه، پالوده، مطهر
۱. پاک، پاکیزه، پالوده، مطهر
۲. پارسا، مهذب