معانی کلمه : زهره

زهرة. [ زُ رَ ] (اِخ ) ابن معبدبن عبداﷲبن هشام . رجوع به ابوعقیل شود.

زهرة. [ زُ رَ ] (اِخ ) نام ام الحیاء الانباریة که محدث است . (منتهی الارب ) (آنندراج ).

زهرة. [ زُ رَ ] (اِخ ) یا ام زهرة. زن کلاب بن مرة. (منتهی الارب ) (آنندراج ). رجوع به ماده ٔ قبل شود.

دومین سیارۀ منظومۀ شمسی؛ ناهید؛ ونوس؛ خنیاگر فلک؛ مطربۀ فلک؛ بیدخت؛ بغدخت؛ بیلفت. Δ قدما زهره را سعد می‌دانستند و به خنیاگری نسبت می‌دادند.

( ~.) [ ع . زهرة ] (اِ.) واحد زهر؛ یک شکوفه .

(زُ رِ) [ ع . زهرة ] (اِ.) ناهید؛ دومین سیارة منظومة شمسی به نسبت فاصله از خورشید.

(زَ رِ یا رَ) (اِ.) 1 - کیسة صفراء. 2 - مایع زرد رنگ و تلخ موجود در کیسة صفرا. ؛ ~ترک شدن (عا.) به شدت ترسیدن .

(زَهره) شجاعت

گیاهی سمی و کشنده

(تلفظ: zohre) (عربی) (نجوم) دومین سیاره‌ی منظومه‌ی شمسی که از درخشنده‌ترین اجرام آسمانی است ، ناهید، ونوس ؛ در نزد قدما زهره نماد نوازندگی و خنیاگری است .

ناهید

جرات، شهامت

زهره‌دان، مراره

۱. جرات، شهامت
۲. زهرهدان، مراره