زنِ پشتِ درِ مفرغی داستانی است در سبک سورئالیسم، نوشتهٔ احمد شاملو. این داستان در بین سال های ۱۳۲۷ تا ۱۳۲۹ نوشته و در سال ۱۳۵۲ در مجموعه ای با نام درها و دیوار چین منتشر شد.راوی داستان مردی است که به دخمه ای در اعماق جنگل گریخته و مانند حیوانات وحشی زندگی می کند. اعتقادی عامیانه اساس این داستان را می سازد که هرگاه نطفهٔ فردی رو به قبله بسته شود (چنان که نطفهٔ راوی داستان)، عاقبت با زنی مُرده عروسی...