زمین گاه شناسی یا زمین گاه نگاری (انگلیسی: Geochronology) علم تعیین سن سنگ ها، سنگ واره ها و رسوبات با استفاده از ویژگی های ذاتی و درونی سنگ هاست. زمین گاه شناسی مطلق با استفاده از ایزوتوپ های رادیواکتیو انجام می شود، در حالی که زمین گاه شناسی نسبی با استفاده از روش هایی مانند دیرینه مغناطیس شناسی و نسبت ایزوتوپ های پایدار صورت می گیرد. دقت تعیین سن را می توان با ترکیب چند شاخص زمین گاه شناختی (و ...
