معانی کلمه : زمیل
لغت نامه دهخدا
زمیل . [ زِم ْ م َ ] (ع ص ) ضعیف بددل ترسنده . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء).
زمیل . [ زُ م َ ] (اِخ ) ابن عباس . از مولای خود که عروةبن زبیر است روایت دارد. (منتهی الارب ).
فرهنگ عمید
ضعیف، ترسو.
گویش مازنی
زنبیل
/zammil/ زنبیل
