معانی کلمه : زم
لغت نامه دهخدا
زم . [ زَ ] (اِخ ) فرشته ای است در دین زردشت . (فرهنگ فارسی معین ).
زم . [ زَ ] (اِخ ) نام چشمه ای است و بعضی چشمه ٔ زمزم را گویند. (برهان ) (از فرهنگ جهانگیری ). نام چاهی در مسجدالحرام که به چاه زمزم معروف است . (ناظم الاطباء). رجوع به زمزم شود.
فرهنگ عمید
۱. سرما؛ سردی.
۲. (صفت) سرد.
گوشت درون دهان: ◻︎ آرزومند آن شده تو به گور / که رسد نانت پارهای بر زم (رودکی: لغتنامه: زم).
گوشت درون دهان: آرزومند آن شده تو به گور / که رسد نانت پاره ای بر زم (رودکی: لغت نامه: زم ).
۱. سرما، سردی.
۲. (صفت ) سرد.
۱. سرما، سردی.
۲. (صفت ) سرد.
فرهنگ معین
(زَ) [ په . ] (اِ.) سرما، سردی .
(زَ) (اِ.) گوشت درون و بیرون دهان .
(زَ ) [ په . ] (اِ. ) سرما، سردی .
(زَ ) (اِ. ) گوشت درون و بیرون دهان .
(زَ ) (اِ. ) گوشت درون و بیرون دهان .
فرهنگ فارسی
شهری بود در ماورائ النهر جوار کش و نسف بر سر راه جیحون از ترمذ و آمل .
( اسم ) گوشت درون و بیرون دهان .
فرشته ایست در دین زرتشت
( اسم ) گوشت درون و بیرون دهان .
فرشته ایست در دین زرتشت
گویش مازنی
۱رطوبت ۲سرما ۳ذهن
/zem/ رطوبت - سرما ۳ذهن
واژه نامه بختیاریکا
( زُم ) جلبک
( زَم ) زخم
( زَم ) زخم
