معانی کلمه : زرنگ

گلۀ اسب.

۱. زیرک؛ باهوش.
۲. چست‌وچالاک.

درختی کوهی با چوبی سخت و محکم که از آن تیر و نیزه و مانند آن می‌ساختند؛ گز: ◻︎ چنان بگریم اگر دوست بار من ندهد / که خاره خون شود اندر شخ و زرنگ زگال (منجیک: شاعران بی‌دیوان: ۲۳۷).

( ~.) (اِ.) گلة اسب .

(زَ رَ) (ص .) تازه ، نو.

(زَ یا زِ رَ) (ص .) زیرک ، باهوش .

(زَ رَ) (اِ.) 1 - درختی است کوهی ، بسیار محکم و از آن تیر و نیزه و گوی چوگان و جناغ زین سازند؛ درخت گز. 2 - زردچوبه .

زبردست، ماهر

تکیه ای: zereng
طاری: zereng
طامه ای: zerang
طرقی: zereng
کشه ای: zereng
نطنزی: zereng

رند

درس‌خوان

زبل، شیطان

زبردست، ماهر

باهوش، داهی، زیرک ≠ تنبل

جلد، جلید، چابک، چالاک، چست، فرز

کفل، کپل، سرون، سرینگاه، نشیمنگاه، ورک، باسن

۱. باهوش، داهی، زیرک
۲. جلد، جلید، چابک، چالاک، چست، ، فرز
۳. درسخوان
۴. رند
۵. زبردست، ماهر
۶. زبل، شیطان ≠ تنبل