زجوم. [ زَ ] ( ع ص ) کمان سست آواز. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). کمانیست که سست است نالیدن آن. ( از ترجمه قاموس ). کمانی که آواز بلند از آن بر نخیزد، یا کمان سست آواز. ابوحنیفه گوید: کمان حنون ، یعنی دارای ناله نرم ( آهسته ) است. و این هر دو معنی نزدیک بیکدیگرند. ابوالنجم گوید:فظل یمطو عطفاً زجوما.و شاعری دیگر گوید:بات یعاطی فرجاً زجوما.( از لسان العرب ) ( از تاج العروس ). || شتر ماده بدخلق ک...
