تلفظ بین المللی : /zabˈɑn pejvˈandi/ تلفظ : [zab'An pejv'andi]
لغت نامه دهخدا
زبان پیوندی. [ زَ ن ِ پ َی ْ / پ ِی ْ وَ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) بر طبق تحقیقات زبانشناسی یک بخش از زبانهای امروز دنیا زبانهای پیوندی است و دو قسم دیگر عبارتند: از زبان ملتصق و زبان یک هجائی. زبانهای پیوندی از اینقرارند:الف - زبانهای سامی مانند عبری و عربی و آرامی که بعد سریانی نامیده شد و در عهد قدیم زبانهای فینقی و بابلی و آشوری و زبان مردم قرطاجنه ( کارتاژ ) که شعبه ای بودند از فینیقیان و زب...
فرهنگ فارسی
زبانی که در آن برای نشان دادن روابط دستوری و دادن معنای تازه به واژه‌ها، از افزودن وند به ستاک استفاده می‌شود
بر طبق تحقیقات زبانشناسی یک بخش از زبانهای امروز دنیا زبانهای پیوندیست که دو گروه است یک سامی دو زبانهای هند و اروپایی
دانشنامه عمومی
زبان پیوندی یا چسبانشی یا التصاقی زبانیست که بطور وسیع از التصاق (به معنی چسباندن) استفاده می کند: بیشتر واژگان از چسباندن تکواژها به یکدیگر ایجاد شده اند. این عبارت اولین بار توسط ویلهلم فون هومبُلت در ۱۸۳۶ جهت طبقه بندی زبانها از دیدگاه تک واژشناسی ارائه گردید.در یک زبان پیوندی، نمایه ها جداگانه، از دسته بندیهای مرتبط، یک به یک به پایه لغت افزوده می شود.زبانهای آسترونزیاییزبانهای آلتایی (از قبیل...
فرهنگستان زبان و ادب
{agglutinating language} [زبان شناسی] زبانی که در آن برای نشان دادن روابط دستوری و دادن معنای تازه به واژه ها، از افزودن وند به ستاک استفاده می شود
