معانی کلمه : زبان ستدن
لغت نامه دهخدا
زبان ستدن. [ زَ س ِ ت َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از خاموش گردانیدن باشد. ( برهان قاطع ). متعدی از زبان درکشیدن. ( آنندراج ). خاموش گردانیدن. ( ناظم الاطباء ) :
نخست ازمن زبان بستد که طفل اندر نوآموزی
چو نایش بیزبان باید نه چون بربط زبان دانش.ستانی زبان از رقیبان راز
که تا راز سلطان نگویند باز.
نخست ازمن زبان بستد که طفل اندر نوآموزی
چو نایش بیزبان باید نه چون بربط زبان دانش.ستانی زبان از رقیبان راز
که تا راز سلطان نگویند باز.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) خاموش گردانیدن ساکت کردن .
کنایه از خاموش گردانیدن باشد
کنایه از خاموش گردانیدن باشد
