تلفظ بین المللی : /zabˈɑn berˈɑvradˌan/ تلفظ : [zab'An beR'AvRad,an]
لغت نامه دهخدا
( زبان برآوردن ) زبان برآوردن. [ زَ ب َ وَ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از آن است که حیوان از شدت تشنگی زبان خود را از دهان برمی آورد. ( از بهار عجم ) ( ارمغان آصفی ) ( آنندراج ). لَقلَقَة؛ زبان برآوردن مار و جنبانیدن آن. ( منتهی الارب ) : از بس که گشت بیدل لب تشنه زلالم چون خط زبان برآورد بر کوثر تبسم.میرزا بیدل ( از آنندراج ). || شروع به سخن کردن. آغاز تکلم کردن. زبان برگشادن. لب به سخن گشودن. بزبان آ...
فرهنگ فارسی
( زبان بر آوردن ) کنایه از آنست که حیوان از شدت تشنگی زبان خود را از دهان بر می آرد شروع بسخن کردن
