معانی کلمه : زبان اوری

( زبان آوری ) ۱. خوش صحبتی، شیرین سخن بودن، نیکوبیانی.
۲. [قدیمی] گستاخی، زبان درازی.
۳. [قدیمی] سخنوری: هنر بیار و زبان آوری مکن سعدی / چه حاجت است که گوید شِکر که شیرینم (سعدی۲: ۵۱۵ ).

( زبان آوری ) ۱ - نیکو بیانی خوش صحبتی . ۲ - شاعری سخنوری .
فصاحت و بلاغت زبان گویا داشتن زبان بازی