ریقة. [ ق َ ] (ع اِ) ریقه . آب دهن و هی اخص من الریق . (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء).
در خوزستان به گونه ای لاک پشت آبی سبزرنگ ریقه می گویند
