معانی کلمه : ریش

ریش . [ رَ ی َ ] (ع اِمص ) بسیاری موی در هردو گوش و روی . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).

ریش . [ رَ / رَی ْ ی ِ ] (ع ص ) کلأ ریش ؛ گیاه بسیاربرگ . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به رَیّش شود.

پَر پرندگان.

ریشیدن#NAME?

موهای دو طرف صورت و چانۀ مرد؛ لحیه؛ محاسن.

۱. زخم؛ جراحت.
۲. (صفت) مجروح؛ زخمی.
⟨ ریش‌ریش: پاره‌پاره؛ چاک‌چاک.

[ په . ] (اِ.) جراحت ، زخم .

[ په . ] (اِ.) 1 - موهای صورت مردان . 2 - موی بلندی که بر چانه و زیر چانه برخی جانوران می روید. ؛ ~ گرو گذاشتن (کن .) تعهد اخلاقی سپردن . ؛ ~ و قیچی را به دست کسی دادن (کن .) در کاری به کسی اختیار کامل دادن . ؛ به ~ کسی خندیدن (کن .) او را مسخره کردن .

زخم

زخم

زخم ناسور – زخمی که چرکی باشد

تکیه ای: riš
طاری: riš
طامه ای: riš
طرقی: riš
کشه ای: riš
نطنزی: riš

زخم

زخم، قرح

لحیه، محاسن

جراحت، خستگی، زخم، والانه

۱. زخم، قرح
۲. محاسن

۱. جراحت، خستگی، زخم، والانه
۲. لحیه، محاسن