معانی کلمه : ریخت

تلفظ بین المللی : /rˈixt/ تلفظ :‌ [R'ixt]

لغت نامه دهخدا

ریخت. ( مص مرخم ، اِمص ) ریختن : ریخت و پاش. ( فرهنگ فارسی معین ). || ( اِ ) ژست. هیأت. شکل. هیکل. قیافه. صورت. و در آن نظر به تمام حجم نیز هست : چرا به این ریخت درآمده اید؟ ( یادداشت مؤلف ). شکل و قیافه. اندام. ( فرهنگ فارسی معین ). هیأت. وضع ظاهر. سر و پز. سر ولباس : خوش ریخت. بدریخت. ( از فرهنگ لغات عامیانه ).- بدریخت ؛ بدقیافه. بدشکل. بدگل. بدهیأت. مقابل خوش ریخت. ( یادداشت مؤلف ).- بی ری...

فرهنگ عمید

شکل؛ هیکل؛ قیافه.
⟨ ریخت‌وپاش: [عامیانه، مجاز]
۱. ایجاد بی‌نظمی در جایی.
۲. زیاده‌روی در خرج کردن؛ اسراف؛ تبذیر.

شکل، هیکل، قیافه.
* ریخت وپاش: [عامیانه، مجاز]
۱. ایجاد بی نظمی در جایی.
۲. زیاده روی در خرج کردن، اسراف، تبذیر.

مترادف و متضاد

ریختن

اندام، شکل، صورت، قیافه، هیات، هیکل

۱. اندام، شکل، صورت، قیافه، هیات، هیکل
۲. ریختن

form (اسم)ترکیب، ظرف، ظاهر، فرم، سیاق، صورت، برگه، گونه، شکل، روش، تصویر، وجه، طرز، ریخت، ورقه، فورم، دیسshape (اسم)تجسم، صورت، اندام، سبک، شکل، قواره، طرز، ریختfeature (اسم)ترکیب، جنبه، خط، خاصیت، چهره، خصیصه، خصوصیات، طرح صورت، ریخت...

معانی کلمه : ریخت

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

گویش مازنی

گویش اصفهانی

مترادف و متضاد

واژه نامه بختیاریکا

کلمات مرتبط

نظرات