معانی کلمه : رکاکت
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. رکیک بودن، زشتی.
۲. [قدیمی] سست رٲی شدن.
۳. [قدیمی] کم عقل شدن.
۴. [قدیمی] سست شدن.
۲. [قدیمی] سست رٲی شدن.
۳. [قدیمی] کم عقل شدن.
۴. [قدیمی] سست شدن.
فرهنگ معین
(رَ کَ ) [ ع . ] (اِمص . ) ۱ - سستی . ۲ - سُست رأیی ، کم خردی .
فرهنگ فارسی
سست شدن، سست رای شدن، کم عقل شدن، سست شدن رای
( اسم ) ۱ - سستی : رکاکت لفظ . ۲ - سستی رای کم خردی .
( اسم ) ۱ - سستی : رکاکت لفظ . ۲ - سستی رای کم خردی .
