روزی ده. [ دِ ] ( اِخ ) خدای عزوجل و روزی رسان. ( آنندراج ). خدا. ( از فهرست ولف ). روزی بخش. رازق : خداوند نام و خداوند جای خداوند روزی ده رهنمای.فردوسی.که اویست جاوید برتر خدای هم اویست روزی ده و رهنمای.فردوسی.خداوند بخشنده و کارسازخداوند روزی ده بی نیاز.فردوسی.جهاندار دادار و دادآور اوست که روزی ده بندگان یکسر اوست.فردوسی.روزی ده خویش را منت داری. ( منتخب قابوس نامه ص 15 ).دین پرور اعداشکن روزی...
فرهنگ عمید
۱. آن که به همۀ جانداران رزق وروزی می دهد، رازق، رزاق، روزی دهنده. ۲. از نام ها و صفات خدای تعالی.
