تلفظ بین المللی : /rˈah bˈordan/ تلفظ : [R'ah b'oRdan]
لغت نامه دهخدا
ره بردن. [ رَه ْ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) راهی شدن. عازم شدن. رفتن. ( یادداشت مؤلف ) : من ره نمی برم مگر آنجا که کوی دوست من سر نمی نهم مگرآنجا که پای یار.سعدی. || راه پیدا کردن. ( فرهنگ فارسی معین ) : اندر بیابانهای سخت ره برده ای بی راهبروین از توکل باشد ای شاه زمانه وز یقین.فرخی.رهی نمی برم و چاره ای نمی یابم بجز محبت مردان مستقیم احوال.سعدی.- ره بردن به کسی یا جایی ؛ بدو یا بدانجا دسترسی یافتن. ب...
