معانی کلمه : رهبانیت

گوشه نشینی، ترک دنیا، و چشم پوشی از لذت های آن برای تقرب به خدا، مخصوصاً در مسیحیت.

(رَیا رُ یَّ ) [ ع . رهبانیة ] (اِمص . ) طریقة راهبان ، گوشه نشینی و ترک دنیا.

طریقه رهبان، گوشه نشینی وترک دنیاوچشم پوشی
( مصدر ) طریقه راهبان ( راهب ) ترک دنیا و اعراض از آن .
زهد ترسایان که باز داشتن نفس باشد از حظوظ و لذات چنانکه نکاح کنند و غذای لذیذ و خوب نخورند بلکه گاه برای رفع شهوت آلت تناسل را می برند .