معانی کلمه : رستمیان

تلفظ بین المللی : /rˌostamˈiɑn/ تلفظ :‌ [R,ostam'iAn]

لغت نامه دهخدا

رستمیان. [ رُ ت َ ] ( اِخ ) نام جماعتی است منسوب به جد آنان رستم ، و از آنان است ابوسعد اسدبن احمدبن عبداﷲ هروی رستمی متوفی 337 هَ. ق. از محدثان ، و ابوعلی حسن بن عباس بن علی بن حسن رستم اصفهانی. ( یادداشت مؤلف ).

دانشنامه آزاد فارسی

رُستمیان(یا: بنی رُسْتم) سلسلۀ حکومتگر اباضی مذهب (← اباضیّه)، در تاهِرْت در مغربِ الجزایر (قرن ۳ق). پس از فتح قیروان به دست اعراب اهل سنت، گروهی از اباضِیّان، به رهبری عبدالله بن رستم، به الجزیرۀ غربی گریختند و شهر تاهِرْت (تیارَه) را تأسیس کردند. در ۱۶۰ق عبدالله، به امامت اباضِیّه در شمال افریقا رسید و از آن جا که با جوامع اباضی تونس جنوبی ارتباط داشت، رفته رفته امامان رستمی، به عنوان پیشوایان ر...

فرهنگ فارسی

نام جماعتی است منسوب به جد آنان رستم و از آنان است ابو سعد اسد بن احمد بن عبد الله هروی رستمی متوفی از محدثان و ابو علی حسن بن عباس بن علی بن حسن رستمی اصفهان .

دانشنامه عمومی

رستمیان دودمانی ایرانی تبار از امامان خارجی اباضی مذهب بودند که از سرزمین فعلی عراق به شمال آفریقا مهاجرت و در شمال آفریقا به پایتختی تیارت (تاهَرت) الجزایر از ۷۷۷ تا ۹۰۹ میلادی یک حکومت اسلامی اباضی برپا نموده و قصد قیام و براندازی عباس طوطون حاکم طرابلس را داشتند رستمیان از حمایت آمازیغهای شمال آفریقا موسوم به نفوسیه برخوردار بودند. نام این دودمان از عبدالرحمن بن رستم بن بهرام بن سام بن کسری گرف...

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

دانشنامه آزاد فارسی

دانشنامه عمومی

معانی کلمه : رستمیان

لغت نامه دهخدا

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : رستمیان

لغت نامه دهخدا

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

کلمات مرتبط

نظرات