تلفظ بین المللی : /roxsˈɑreː berˈɑfruːxˌatan/ تلفظ : [Roxs'ARe: beR'AfRu:x,atan]
لغت نامه دهخدا
رخساره برافروختن . [ رُ رَ / رِ ب َ اَ ت َ ] (مص مرکب ) رخ برافروختن . کنایه از بسیار زیباروی شدن . گلرخ گردیدن . گل افشان شدن رخ : دوش می آمد و رخساره برافروخته بود تا کجا بازدل غمزده ای سوخته بود.
