ربیون. [ رِب ْ بی یو ] ( ع اِ ) ج ِ رِبّی ( در حالت رفع )، و هم الوف من الناس. قال اﷲ تعالی :و کَاءَیِّن ْ من نبی قاتل معه ربیون کثیر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). و رجوع به رِبّی و ربیین شود.
فرهنگ فارسی
جمع ربی و هم الوف من الناس
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی رِبِّیُّونَ: دانشمندان الهی مسلک (جمع کلمه ربّی است ، که نظیر کلمه ربانی به معنای کسی است که مختص برای رب العالمین باشد ، یعنی جز به کار خدا به هیچ کار دیگر مشغول نباشد ، ولی بعضی گفتهاند مراد از این کلمه هزاران و مراد از کلمه ربّی هزار است )ریشه کلمه: ربب (۹۸۰ بار)«رِبِّیُون» جمع «رِبِّی» (بر وزن ملّی) است و به کسی گفته می شود که ارتباط و پیوند او با خدا محکم; با ایمان، دانشمند...
