( ربیعةبن زرارة ) ربیعةبن زرارة. [ رَ ع َ ت ِ ن ِ زَ رَ ] ( اِخ ) عتکی ، مکنی به ابوالحلال... بنابه نوشته ابن جارود جاهلیت را درک کرد و سپس در بصره سکنی گزید. احمد در کتاب زهد به واسطه ای از وی روایت دارد. او در یکصدوبیست سالگی درگذشت. ( از الاصابة ج 1 قسم سوم ).
