معانی کلمه : ربیعهبن حارث

ربیعةبن حارث . [ رَ ع َ ت ِ ن ِ رِ ] (اِخ ) ابن مالک ، مکنی به ابوفراس اسلمی ... از اهل الصفة بود. ذهبی این را نوشته ولی در نام پدر وی اشتباه کرده ، و نام پدر او کعب است نه حارث . رجوع به ربیعةبن کعب و الاصابة ج 1 قسم 4 شود.