معانی کلمه : ربوده

تلفظ بین المللی : /robˈuːdeː/ تلفظ :‌ [Rob'u:de:]

لغت نامه دهخدا

ربوده. [ رُ دَ / دِ ] ( ن مف ) گرفتار. مجذوب و شیفته : دیوانه شد دلم که ربودش به غمزه یارعقلی چنان بجای نباشد ربوده را.کاتبی.- ربوده عشق ؛ مغلوب عشق. گرفتار عشق : که نه تنها منم ربوده عشق هر گلی بلبلی غزلخوان داشت.سعدی. || گرفته و تاراج شده و دزدیده. ( ناظم الاطباء ). مختلَس. خُلْسة. مسلوب. ( یادداشت مرحوم دهخدا ) : در ثیاب ربوده از درویش کی بدست آیدت بهشت و ثواب.ناصرخسرو....

فرهنگ عمید

چیزی یا کسی که دریده شده، دربرده.

فرهنگ معین

(رُ دِ یا دَ ) (ص مف . ) ۱ - دربرده . ۲ - تاراج شده . ۳ - مجذوب .

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - چیزی را با تردستی برداشته و چابکی در برده . ۲ - دزدیده تاراج شده . ۳ - مجذوب .

معانی کلمه : ربوده

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : ربوده

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات