رایا. (اِخ ) پسر شوبال بن یهودا. (از قاموس کتاب مقدس ).
رایا. (اِ) کسی که خداوند به او متوجه است . (قاموس کتاب مقدس ).
رایا. (اِخ ) مردی از سبط راوبین و پسر لیخا. (از قاموس کتاب مقدس ).
کسی که خداوند به او لطف و عنایت دارد خردمند فکر و اندیشه رای
(تلفظ: rāyā) (رای = فکر ، اندیشه ، تأمل + الف (اسم ساز)) ؛ (به مجاز) فکر و اندیشه .