ذیون. ( اِخ ) جبار و دشخدای سوراقوسیا. تلمیذ افلاطون. وی پس از راندن برادرزاده خویش ذیونوسیوس جوان از سورا قوسیا بجای وی زمام حکومت آنجا بدست گرفت ( از 357 - 354 ق.م. ) و او رابعلت استبداد و خودسری وی بکشتند. مولد او به سال 409 و وفات در 354 ق.م. بود. قفطی در تاریخ الحکماء چند جای ذکر او آورده است از جمله در ترجمه افلاطون گوید: افلاطون وی را فرمان داد تا سه کتاب فیثاغورس راکه نزد فیلولاؤس بود به ...
