معانی کلمه : ذقن
لغت نامه دهخدا
ذقن . [ ذُ ] (ع اِ) ج ِ اَذقن و ذقناء.
ذقن . [ ذِ ] (ع اِ) شیخ الهم ّ. پیر فانی . پیر سالخورده .
ذقن . [ ذَ ق َ ] (ع مص )ذقنت الدلو؛ کژلب گردید دلو آنگاه که دوختی آنرا.
فرهنگ عمید
زنخ، چانه، زنخدان.
فرهنگ معین
(ذَ قَ ) [ ع . ] (اِ. ) زنخ ، چانه . ج . اذقان .
فرهنگ فارسی
زنخ، چانه، زنخدان، اذقان جمع
( اسم ) زنخ چانه زنخدان جمع اذقان .
جمع اذقن و ذقنائ .
( اسم ) زنخ چانه زنخدان جمع اذقان .
جمع اذقن و ذقنائ .
مترادف و متضاد
چانه، زنخ، زنخدان
