معانی کلمه : ذات

تلفظ بین المللی : /zˈɑt/ تلفظ :‌ [z'At]

لغت نامه دهخدا

ذات. ( ع اِ ) تأنیث ذو. صاحب. مالک. دارا. خداوند. و تثنیه آن ذواتا. و ج ، ذوات : امراءة ذات مال. || مؤلف آنندراج آرد: ذات : بالفتح ، بمعنی صاحب و خداوند و به معنی هستی و حقیقت هر چیز و نفس هر شی و مؤنث ذو. و در اصطلاح سالکان ذات را به اعتبار جمیع صفات واحد گویند و هستی حق تبارک و تعالی پیداتر از هستیها است که او بخود پیداست و پیدائی هستیها بدوست که : اﷲ نور السموات و الارض . حقیقت دلیل هستی او ...

فرهنگ عمید

عین و جوهر و حقیقت چیزی، نَفْس.

فرهنگ معین

[ ع . ] ۱ - (پش . ) پیشوندی است به معنای صاحب ، دارنده . مؤنثِ «ذو». ۲ - (اِ. ) حقیقت هر چیز.۳ - فطرت ، جبلت . ~۴ - جسم . ۵ - جوهر، گوهر.

دانشنامه آزاد فارسی

ذات (essence)اصطلاحی در فلسفه و منطق. عنصر بنیادی یا نخستین در هر چیز، یعنی آنچه که بدون آن، یک چیز همان چیزی نخواهد بود که هست. به این معنی، همان ماهیت است، در واقع ماهیتی که در خارج تحقق یابد، ذات خوانده می شود. از این رو ماهیت تحقق نیافته در خارج، مثل عنقا، ماهیت دارد، اما فاقد ذات است. با ازدست رفتن ذات یک چیز، وجود آن چیز هم تمام می شود. ذات به دو معنا به کار می رود، به معنی خود شیء، نفس و عی...

فرهنگ فارسی

صاحب، مالک، نف وعین وجوهروحقیقت چیزی، ذوات
۱ - مونث [[ ذو ]] بمعنی صاحب : ذات مال ذات مراتب . ۲ - ( اسم ) حقیقت هر چیز نفس هر شئ هستی عین . ۳ - جوهر گوهر . ۴ - جسم . ۵ - جبلت فطرت : بد ذات . ۶ - پیش نزد : از ذات خویش ( از نزد خود من عندی ) . ۷ - هر چیزی که قابل اشاره باشد و در موضوعی نباشد . یا اسم ذات الله مقابل اسمائ صفات .
سخت خبه کردن کسی را . سخت خفه کردن .

دانشنامه عمومی

ذات در مقابل عرض، از اصطلاحات فلسفه و منطق است.هر محمولی که تمام اجزای ذات یا جزء داخل در حقیقت ذات موضوع آن باشد و مفهوم ماهیت موضوع از آن نشأت یافته باشد، به سبب مقایسه با ذات موضوع ذاتی نامیده می شود. مثل «ناطق» که مقوم انسان است و اگر «ناطق» نباشد، انسان نخواهد بود، پس «نطق» ذاتی انسان است. همچنین جسم بودن و سیال بودن ذاتی آب است و تحقق یافتن آب در خارج بدون این دو خصوصیت امکان پذیر نیست.ذات م...

مترادف و متضاد

اصل، جبلت، جوهر، خمیره، سرشت، شخص، طبیعت، طینت، فطرت، کنه، گوهر، نهاد

matter (اسم)ماده، جوهر، امر، مطلب، چیز، خیم، جسم، اهمیت، ذات، ماهیت، موضوع، نکتهsubstance (اسم)دوام، خلاصه، ماده، جوهر، استحکام، جسم، جنس، مفهوم، مفاد، ذات، شیی، ماده اصلیnature (اسم)نهاد، خوی، طبع، روح، خیم، سیرت، نوع، گونه، خاصیت، سرشت، طبیعت، خو، فطرت، افرینش، مشرب، خمیره، ذات، ماهیت، گوهر، غریزه، منشperson (اسم)آدم، وج...

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] ذات، از اصطلاحات علم منطق بوده و به معنی شیء قائم به خود، یا حقیقت شیء یا ماهیت آن، می باشد.ذات، از اصطلاحات علم منطق بوده و به معنی شیء قائم به خود، یا حقیقت شیء یا ماهیت آن، می باشد.ذات در منطق و فلسفهدر منطق و فلسفه، ذات به چند معنا به کار رفته است: ← شیء قائم به خودذات در سایر علوم هم به معانی مختلفی بکار رفته است.← شیءِ مقوّمِ شیء دیگر...wikifeqh: فصل به یک معنا است )معنی کَلِمَةٍ:...

فرهنگ فارسی ساره

خیم، نهاد، سرشت

واژه نامه بختیاریکا

تَه بُن؛ تُهم و تِدرگ؛ سووِه

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

مترادف و متضاد

اصل، جبلت، جوهر، خمیره، سرشت، شخص، طبیعت، طینت، فطرت، کنه، گوهر، نهاد

دانشنامه اسلامی

معانی کلمه : ذات

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

مترادف و متضاد

دانشنامه اسلامی

فرهنگ فارسی ساره

واژه نامه بختیاریکا

کلمات مرتبط

معانی کلمه : ذات

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

مترادف و متضاد

دانشنامه اسلامی

فرهنگ فارسی ساره

واژه نامه بختیاریکا

کلمات مرتبط

نظرات