تلفظ بین المللی : /dˌoijˈuptar/ تلفظ : [d,oij'uptaR]
لغت نامه دهخدا
دیوپتر. [ ی ُ ت ِ ] ( فرانسوی ، اِ ) دستگاه نوری مرکب از دو محیط شفاف دارای ضرایب انکسار متفاوت. قوانین سیر نور در دیوپترها و تشکیل تصویر در آنها از مباحث مهم نورشناسی است. ( از دائرة المعارف فارسی ).
دانشنامه آزاد فارسی
دیوپْتر (dioptre)یکای اُپتیکی توان عدسی ها. به صورت معکوس فاصلۀ کانونی عدسی برحسب متر، بیان می شود. طبق قرارداد، توان عدسی های همگرا را مثبت، و عدسی های واگرا را منفی درنظر می گیرند. افراد نزدیک بین از عینک هایی با توان منفی، و افراد دوربین از عینک هایی با توان مثبت استفاده می کنند.wikijoo: دیوپتر...
فرهنگ فارسی
دستگاه نوری مرکب از دو محیط شفاف دارای ضرایب انکسار متفاوت .
1. سطحی که دو محیط نوری مختلف را از هم جدا می‌کند 2. واحد توان هم‌گرایی یا واگرایی در اجزا و سامانه‌های نوری، برابر با عکس فاصلۀ کانونی برحسب متر
دانشنامه عمومی
دیوپتر (به انگلیسی: Dioptre) یک واحد اندازه گیری برای توان عدسی است که برابر با عکس فاصلهٔ کانونی یک عدسی برحسب متر می باشد.عیوب انکساری چشم با واحدی بنام دیوپتر اندازه گیری می شود. دیوپتر نشان دهنده میزان تحدب یا تقعر عینک یا لنز بیمار (نمره عینک)است. هرچه میزان دوربینی یا نزدیک بینی بیشتر باشد، نسخه عینک، نمره بالاتری دارد.درنزدیک بینی، عدسی مقعر یا واگرا و نمره عینک علامت منفی دارد و در دوربینی...
فرهنگستان زبان و ادب
{diopter} [فیزیک- اپتیک] 1. سطحی که دو محیط نوری مختلف را از هم جدا می کند
2. واحد توان هم گرایی یا واگرایی در اجزا و سامانه های نوری، برابر با عکس فاصلۀ کانونی برحسب متر
